Met lede ogen moest ik tijdens de recessiejaren toezien hoe de ene na de andere vakgenoot omviel en vele kundige vakmensen op straat kwamen te staan. Daar plukken we nu de wrange vruchten van, want veel van die vaklui zijn wat anders gaan doen en keren niet meer terug in hun vertrouwde vak. En dat terwijl de bouw anno 2019 zit te springen om personeel. Het is een van de redenen dat de klappen nu aan twee kanten gevoeld worden.

Ik voel u nu naar uw scherm zuchten: huh, wat bedoelt hij nou? Wel, ten eerste voelen de bouwbedrijven in deze tijden van hoogconjunctuur ook pijn. Ze kunnen namelijk niet aan de vraag voldoen, er worden dit jaar maximaal 65.000 nieuwbouwwoningen gebouwd terwijl de doelstelling 75.000 opleveringen is om iets van de achterstand in te halen. Daarnaast moet de bestaande woningvoorraad ook nog eens gerenoveerd en verduurzaamd worden.

De achterstand is te verklaren door het groeiende personeelstekort. Nu denkt u wellicht van: dan huur je toch buitenlanders in? Zo eenvoudig is dat helaas niet, in de afgelopen jaren is de regelgeving en het toezicht terecht aangescherpt, omdat communicatieproblemen op de werkvloer –en dan praten we soms over meters hoog op de steiger – tot ongelukken leidt.

Onderwijl heeft de druk op de woningmarkt voor bouwbedrijven nog een nadelig effect: de kosten voor bouwmaterialen zijn werkelijk de lucht ingeschoten. Overigens is dat deels een correctie, want in de crisisjaren werkten veel aannemers onder de kostprijs. Je ziet nu een prijsaanpassing naar het niveau van voor de crisis plus een logische verhoging van de salarissen plus hogere inkoopprijzen voor grondstoffen, materialen en onderaannemers. Die ontwikkelingen gaan zo snel dat ze niet altijd naar de klant doorberekend kunnen worden. Dat zet de resultaten van de bouwbedrijven onder druk met nieuwe faillissementen van bouwgerelateerde bedrijven tot gevolg. Volgens onderzoekers van ABN/Amro bedraagt de groei in de bouwsector dit jaar nog vier procent, maar in 2020 zal dat naar verwachting nog maar 2,5 procent zijn. En dan liggen de jaren van recessie weer gevaarlijk dicht om de hoek.

Daarom kiezen veel aannemers ervoor alleen opdrachten voor duurdere woningen aan te nemen. Daar kun je namelijk nog wat aan verdienen. En dan is de cirkel rond, weet u nu waarom in tegenstelling tot in de recessiejaren de klappen aan twee kanten gevoeld worden. Tussen 2009 en pakweg 2015 werden wij hard geraakt, maar konden door de dalende woningprijzen starters en mensen uit de middenklasse in ieder geval nog redelijk eenvoudig een woning kopen. Dat is nu niet meer het geval. Wat is de oplossing van dit megaprobleem? Industrialiseren! Dat wil zeggen woningen kant-en-klaar uit de fabriek laten opleveren. Dat betekent dat niet elke woning hetzelfde is. Integendeel zelfs, je kunt door persoonlijke wensen op detailniveau in te vullen elk huis juist uniek maken. Vergelijk het met de auto-industrie. Veel keuzes en opties maken elke auto uniek, maar door standaardisatie wel betaalbaar.

Benieuwd geraakt naar het werken in de prefab houtskeletbouw? Kijk dan op: www.werkenbijhbz.nl

Deze blog is eerder als column verschenen in de Omring Express.

Rob Dekker

Rob Dekker

Directeur